دربارهٴ زن و دربارهٴ زناشويي در زير حرف ((ز)) بررسي شده است. منابع اطلاعات بهندرت ذكر شده است، از اينرو بررسي انتقادي كتاب بلاستارس دشوار است. بنابر مقدمه، او از كتاب
قانوننامهٴ سال 883 استفاده كرده است، كه گهگاه آنرا اشتباهاً به فوتيوس بِطريق (نهم ـ 2) نسبت ميدهند.
قانوننامهها تركيبي از فقه مسيحي و قوانين عرفي هستند كه از ويژگيهاي تمدن خداسالاري بيزانس بود. معروفترين قانوننامه مربوط به سال 883 و تحريري است كه تيودوروس بِستِـس در سال 1090 از آن به عمل آورده است.
ترتيبات بهعنوان يكي از آخرين يادگارهاي حقوق بيزانسي و در عين حال، بهخاطر تأثيرش در خارج شايان اهميت است؛ زيرا مورد توجه انسانگرايان غربي قرار گرفت، ولي تنها از لحاظ باستانشناسي؛ برعكس، تأثيرش بر اقوام اسلاو عميق و پايدار بود. قانوننامهٴ اِستوان دو شان اوروش چهارم، تزار بلغارستان (پادشاه 1331 ـ 1355) كه در 1349 انتشار يافت، حاوي خلاصهٴ منتخبي از
ترتيبات بود. ترجمههاي اسلاوي متعددي از ترتيبات در دست است.
بلاستارس مجموعهٴ حقوقي ديگري نوشت كه در نسخههاي خطي عموماً بهصورت پيوست ترتيبات آورده شده است؛ همچنين رسالات ديگري (الف)
در تجلي روحالقدس تقديم به گي دو لوزينيان، (ب) دربارهٴ عيد فطر در هفتهٴ بعداز عيد پاك، درباب حليمي كه در مراسم كليساهاي ارتدكس (بهعنوان خيرات براي مردگان) توزيع ميشود؛ (ج)
در رد يهود (كه به ماتايوس كانتاكوزنوس هم نسبت دادهاند)، در رد كاتوليكها،
در رد بارلام وپيروانش؛ (د) رساله در فن معاني و بيان.
آرمنـوپـولـس
كنستانتين آرمنوپولس،1 حقوقدان بيزانسي (برآمدنش سال 1345).
او در حدود 1320 زاده شد. پدرش حاجب اعظم دربار قسطنطنيه و مادرش موزلين دختر عموي يوآنس كانتاكوزنوس بود. اودر سال 1383 وفات يافت.
مهمترين تأليف او مجموعهقوانين كوچكي بود در سال 1345، كه عموماً شش مقاله ناميده ميشود و نهتنها شامل قانوننامههاي عرفي و شرعي است، بلكه مقررات اضافي، از قبيل قانونهاي روستايي را هم داراست. اين كتاب طبعاً از همهٴ قانوننامههاي پيشين اقتباس شده است، مانند
قانوننامهٴ يوستينيان (ششم ـ 1) و باسيليكا تجديدنظر شده بهفرمان قسطنطين هفتم (دهم ـ 2). در واقع، ميتوان دريافت از آنجا كه از متنهاي قديمتر از متنهاي موجود كنوني اخذ شده است، ميتواند براي نقد مآخذ قانوننامهٴ يوستينيان مورد استفاده قرار گيرد.